وب نوشته های مهدی فیروزی

نجات ماهی قرمز

از طرف یکی از دوستان همبلاگی به این بازی دعوت شدم. بازی که چه عرض کنم، بیشتر به یک نوع عملیات می مونه! عملیاتی برای نجات ماهی قرمزهای کوچولویی که هر سال اسیر زندونای شیشه ای آدم هایی میشن که به خیال خودشون دارن فرهنگ کهنشون رو زنده نگه میدارن!
مهدی رستمی در وبلاگش متنی در مورد ماهی قرمز و عید نوروز داره که خوندنش شدیدا توصیه میشه!

و اما من …
می خواستم بنویسم من از همون بچگی از خریدن و اسیر کردن ماهی قرمز خوشم نمیومد ولی از مامانم که پرسیدم، دیدم دروغه!
مامانم میگه همه ی بچه ها ماهی قرمز دوست دارن. تو هم دوست داشتی. برای تو هم می خریدم. ولی همیشه دلم براشون می سوخت! مامانم میگه سال های آخری که ماهی قرمز می خریدیم، قبل از اینکه بمیرن، تو حوض مسجد نبی، یا شازده حسین ولشون می کردیم. بماند …

من، مهدی فیروزی، فرزند کاظم، همین الان، همین جا و از طریق همین تریبون! از همه ی ماهی قرمزای کوچولوی دنیا عذرخواهی می کنم.
از همه ی اون ماهی قرمزای کوچولویی که به خاطر حفظ فرهنگی خیالی که برچسب ایرانی روش خورده، جونشون رو از دست میدن!
از همه ی ماهی قرمزا، به خصوص اون ماهی قرمزایی که تو زندان شیشه ای من آخرین نفس هاشون رو کشیدن.
شما رو به خدا فکر نکنید قلبم از سنگه ها، بذارید به حساب …

نکته: من از بلاگری برای این بازی دعوت نمی کنم. ولی در عوض متن ماهی قرمز و عید نوروز رو برای همه ی دوستانم ایمیل می کنم.

برچسب: بازی وبلاگی, تمدن ایرانی, شازده حسین, عید نوروز, فرهنگ کهن, ماهی قرمز, مسجد نبی, نادونی